Yarısını kırdı, bana uzattı. “Benim aptalım” dedi gülerek, gözyaşlarıyla. “Seninle yeniden başlayalım.” O günden beri her akşam konuşuyoruz. Gerçekten konuşuyoruz. Eskiden unuttuğumuz şeyleri hatırlıyoruz. Sarılıyoruz. Gülüyoruz. Aldatma bir yara açtı. Derin bir yara. Ama bazen yaralar iyileşirken daha güçlü bağlar oluşur. Bizde öyle oldu. Aldatan kadın mı affedilir? Bilmiyorum. Herkesin hikayesi farklı. Ama benim hikayemde, Elif’i affettim. Çünkü onsuz bir hayat, o yaradan daha kötüydü.
Önceki

Önceki