Haber Zamanı

Video Kategori Video Galeri Kategori Galeri
Video Kategori Video Galeri Kategori Galeri
  1. Haber Zamanı
  2. Yirmi iki yıllık evliliğimizde ilk defa böyle bir şey yaşadım.
Sonraki


  • İşte Zehra'nın Kazandığı Okul!


Yirmi iki yıllık evliliğimizde ilk defa böyle bir şey yaşadım. Adı Elif. Benim Elif'im. Bir akşam işten döndüm, ev sessizdi. Çocuklar yoktu – bizde çocuk olmadı zaten, yıllardır sadece ikimizdik. Salonda oturmuş, telefonuna bakıyordu. Gözleri şiş, makyajı akmış. “Ne oldu?” dedim. Sustu. Sonra telefonu uzattı. Mesajlar… Başka bir adamla. Yaklaşık dört aydır yazışıyorlarmış. Buluşmuşlar da. İki kere. O an dünya durdu. Kalbim göğsümden fırlayacak gibiydi. Ama bağırmadım. Sadece “Neden?” dedim. Sessizce. Ağlamaya başladı. “Bilmiyorum” dedi. “Sen hep iştesin, ben evde yalnızım. O adam beni dinledi, güldürdü, ‘güzelsin’ dedi. Sen yıllardır demiyorsun.” Haklı mıydı? Belki. Yıllar geçtikçe rutin olmuştuk. Öpüşmeler azalmış, sarılmalar unutulmuştu. Ama bu, aldatmayı haklı çıkarmaz ki. O gece ayrı odalarda uyuduk. Sabah kahvaltıda yine sustuk. Üç gün böyle geçti. Dördüncü gün mutfakta karşılaştık. Elif çay koyuyordu, elleri titriyordu. Dönüp bana baktı: “Boşanmak istiyorsan anlarım” dedi. “Ama gitmeden önce şunu bil: Pişmanım. Çok pişmanım. O adamla her mesaj attığımda içimde bir yerler öldü. Senin yüzünü düşünüyordum. Sana ihanet ettiğimi biliyordum. Ama duramadım. Şimdi durdum. Ve sensiz bir hayat düşünemiyorum.” Gözlerime bakıyordu. Yalan yoktu o bakışta. Sadece korku ve pişmanlık. O an aklıma geldi: Yirmi iki yıl önce, evlendiğimiz gün. Elif’in elinde küçük bir gofret paketi vardı. Marketten almış, “İlk gecemizde yeriz” demişti. Gofreti açmış, yarısını bana vermişti. “O gün söz verdik” demiştim. “Ne olursa olsun, birbirimizi bırakmayacağız.” Şimdi o gofret gibiydik. Kırılmış, ama hâlâ bir arada. Elini tuttum. Soğuktu. “Affetmek kolay değil” dedim. “Ama seni seviyorum. Hâlâ. Belki daha çok.” Ağladı. Ben de ağladım. Sonra mutfaktan bir poşet çıkardım. Marketten almıştım: Yine o küçük gofret. 5’lik. “Bu sefer” dedim, “yarısını değil, tamamını sana veriyorum. Çünkü seninle yeniden başlamak istiyorum. Ama şartım var: Bir daha asla. Ve birbirimizi dinleyeceğiz. Gerçekten dinleyeceğiz.” Elif gofreti aldı, paketi açtı....

devamı sonraki sayfada...

Sonraki



  1. 1
  2. 2