Son sayfaya geldiğinde, titreyen ellerinden belge kayıp düştü; çünkü hayatındaki hiçbir şey, onu bir evliliği bitirip bir geleceği aynı nefeste silecek kadar ağır kelimelere hazırlamamıştı.
Elif Erdem, İstanbul’un kalbinde, kırkıncı kattaki cam duvarlı bir ofisin ortasında duruyordu. Altı aylık hamileydi; etrafını saran korku ve soğuk hava dalgası yüzünden nefes almakta güçlük çekiyordu. Masanın diğer ucunda, kusursuz füme takımıyla oturan Kerem Demirtaş, Elif’in hayatı sessizce paramparça olurken büyük bir kayıtsızlıkla telefonunda geziniyordu. Yanındaki avukat, ruhsuz ve profesyonel bir ses tonuyla, Elif’in yirmi dört saat içinde konutu terk etmesi gerektiğini ve anlaşma şartlarına göre sadece sınırlı bir "geçici destek" alacağını açıklıyordu.
Elif, bu geçici desteğin onuruyla ayakta kalmasına izin verilmesinden ziyade, yere çakılmasına göz yummak gibi hissettirdiğini fısıldadı. Kerem yüzüne bile bakmadı. Nihayet konuştuğunda ise tek söylediği şey, imzayı çabuk atmasıydı; çünkü Selin aşağıda bekliyordu ve bekletilmekten hoşlanmazdı. Selin ismi Elif’e ağır bir darbe gibi geldi. Selin, henüz evlilik resmen bitmeden toplum önünde Elif’in yerini çoktan almış olan o gösterişli modeldi. Elif aylardır aşağılanmalara sessizce katlanmış, hamileliğini bol paltoların altına gizleyerek doğmamış çocuklarını onları ezmeye hazır bu dünyadan korumaya çalışmıştı. O an, Elif’in içindeki bir şeyler savaşmayı bıraktı. Kerem gibi birine karşı gelmenin, devasa ve merhametsiz bir fırtınanın önünde durup onun aniden şefkat göstermesini ummak demek olduğunu anladı.
Titreyen elleriyle imzayı attı. Buğulu gözlerle; evi, hesapları, arabaları ve bir zamanlar birlikte kurdukları hayatı simgeleyen her şeyi geri bıraktı. Son imza atıldığı an Kerem ayağa kalktı, telefonunu cebine koydu ve ailesinin yok oluşuna sıradan bir toplantının bitişiymiş gibi davrandı. Yanından geçerken, ona hiçbir şey bırakmadığını söylemesin diye hesabına küçük bir miktar para yatırıldığını sakince belirtti. Ardından, her türlü tartışmadan daha ağır bir sessizlik bırakarak dışarı çıktı.
devamı sonraki sayfada...
