Haber Zamanı

“Dün yaptığın şey? Oğlun hatırlayacak. Bana güven.” Ne diyeceğimi bilemedim. Sadece başımı salladım ve çıktım. “Oğlun hatırlayacak.” Bir hafta geçti. İşe döndüm. Rutine geri. Saatleri saymaya geri. Ellilik ceza maaşımdan kesildi. Eşim fişi gördü ve sordu. Tüm hikayeyi anlattım, beni sıkıca sardı: “Seninle gurur duyuyorum.” Sonra bir akşam eve geldiğimde ağlıyordu. Oğlum mutfak masasında bir mektuba bakıyordu. “Ne oldu?” Eşim bir zarf verdi. “Oku.” İçinde ulusal bir vakıftan bir mektup vardı. Oğlum, özel bir akademik programa tam burs kazanmıştı. Ücret, kitaplar, her şey karşılanmıştı. “Birkaç ay önce başvurdum, baba,” dedi Mert. “Aldığımı düşünmemiştim. Yarışma çok yoğundu.” Vakıf direktörünün adı alt kısımda: Timur. Oğlum tam burs kazanmıştı. İçinde başka bir zarf daha vardı. Selim’in el yazısı mektubu: “Can, doğru olanı yaptığın için ödül teklifini reddettin. Karakterin için bir fiyat koymamanı takdir ediyorum. Bu burs, ödeme değil. Oğlunu yetiştirdiğin geleceğe yapılan bir yatırımdır. Ülke senin gibi daha fazla insana ihtiyaç duyuyor. Ona yetiştirmende yardım edeyim.” Sadece oturdum. Eşim omzuma elini koydu. “Ülke senin gibi daha fazla insana ihtiyaç duyuyor.” “Ne diyor?” Oğluma baktım. “Diyor ki, sıkı çalışmanın karşılığını aldın.” O gülümsedi. Eşim beni kucakladı. “Bunu sen yaptın. Geçen hafta ne yaptıysan, bunu başardın.” “Sadece yardıma ihtiyacı olan birine yardım ettim.” “Ve o da bize yardım etti.” Ertesi sabah işe döndüm. Aynı üniforma. Aynı görev. Aynı rutin. Ama bir şey farklıydı. Ödüllendirilmiş olmam yüzünden değil. Görülmüştüm. Bir müşteri kapıdan girdi, poşetlerle zorlanıyordu. Arabasına taşımaya yardım ettim. Bir başka müşteri yüksek raflardan bir şey alamadı. Onu aldım. Küçük şeyler. Hep yaptığım şeyler. Ama artık farklı hissediyordu. Çünkü oğlum izliyordu. Birebir değil. Ama çocuklar ebeveynlerini böyle izler. Ne önemli, neye değer verilmesi gerektiğini öğreniyorlar. Zengin ya da ünlü olmadım. Ama daha iyisini kazandım. Oğluma doğru olanı yapmanın hâlâ önemli olduğunu gösterebildim. Ve bazen, hiç beklemediğinde, dünya bunu fark ediyor. Zengin ya da ünlü olmadım. Ama daha iyisini kazandım. Ana karakter doğru mu, yanlış mıydı? Hadi Facebook yorumlarında tartışalım. İstersen bunu senin Facebook paylaşımına uygun, etkileşim artırıcı kısa bir versiyona da çevirebilirim. Bunu da yapayım mı?