Ve o gençler, kızımın üç yıldır o mağarada asla yalnız olmadığını öğrenmek üzereydi.
Mağaranın derinliklerinden gelen ayak sesleri yaklaşırken İlkyaz, bileğini tuttuğu genci kendisine doğru çekti.
'Işıkları kapatın!' diye fısıldadı. 'Sizi görürse buradan çıkamazsınız.'
Dört gençten en büyüğü olan Burak, arkadaşlarına fenerlerini indirmelerini işaret etti.
Ama geç kalmışlardı.
Karanlık koridorun ucunda iri yapılı bir adam belirdi. Üzerinde kalın bir iş montu, başında madenci lambası vardı.
Elindeki metal bastonu yere her vuruşunda mağara duvarları yankılanıyordu.
'İlkyaz!' diye bağırdı. 'Yanındaki kim?'
Kızım ayağa kalktı.
'Yolunu kaybetmişler, Salih amca. Çıkış arıyorlar.'
Adam birkaç saniye gençleri süzdü.
Sonra bastonunu kaldırıp dar tüneli gösterdi.
'Buraya kimse izinsiz giremez.'
Burak cebindeki telefonun kayıt yaptığını umarak bir adım geri çekildi.
'Biz sadece mağara araştırması yapıyoruz. Arkadaşımız yaralandı, dışarı çıkmamız gerek.'
Adam yaklaşınca İlkyaz birden araya girdi.
'Ben götürürüm onları.'
Salih'in yüzü sertleşti.
'Sen yerinden ayrılmayacaksın.'
Gençler o anda kızımın neden çıkmak istemediğini anlamaya başladı.
Bu sırada Burak'ın arkadaşlarından Mert, geçide girdikleri noktada telefonunun kısa süreliğine çektiğini hatırladı. Diğerleri adamı oyalarken sessizce geri çekildi.
Yaklaşık kırk dakika sonra jandarmaya ulaşmayı başardı.
Ben ise o öğleden sonra telefon çaldığında evdeydim.
Karşımdaki görevli, kayıp kızımla ilgili önemli bir gelişme olduğunu söyledi.
'Yaşıyor mu?' diye sordum.
Kısa bir sessizlik oldu.
'Evet Cevdet Bey. Kızınız hayatta.'
Telefon elimden kaydı.
Üç yıldır duymak için dua ettiğim o kelimeler, bir anda bütün gücümü almıştı.
Jandarma karakoluna vardığımda arama kurtarma ekipleri mağaraya ulaşmak için hazırlık yapıyordu.
Komutan bana bulunan gençlerin anlattıklarını aktardı.
Kızım hayattaydı ama dışarı çıkmayı reddediyordu. Yanında kimliği henüz belirlenemeyen bir adam vardı.
'Ben de geleceğim,' dedim.
Önce kabul etmediler.
Sonunda güvenli giriş noktasına kadar onlarla gitmeme izin verildi.
Dağ yolunda ilerlerken aklıma sürekli o ahşap baykuş geliyordu.
devamı sonraki sayfada...

