"Anne, dün gece gerçekten neler olduğunu öğrenmek istiyorsan önce babamın yıllardır senden sakladığı şeyi bilmen gerekiyor!"
Kızımın söyledikleri karşısında olduğum yerde donakaldım. Bir Pınar'a, bir de kocama bakıyordum. Vedat'ın yüzünden bütün kan çekilmişti. Telefonu hâlâ yerde çalıyordu ama eğilip almaya cesaret edemiyordu.
"Pınar, ne demek istiyorsun? Baban benden ne saklıyor?"
Kızım cevap vermeden önce derin bir nefes aldı.
"Anne, babamı arayan adamın adı Tamer. Üç yıl önce beni de aramıştı. Sana söylememem için yalvarmıştı."
Kalbim hızla çarpmaya başladı.
"Kim bu Tamer?"
Vedat aniden ayağa kalktı.
"Pınar, yeter! Anneni daha fazla üzmeyelim!"
Bu sözler karşısında öfkem korkumun önüne geçti.
"Kırk sekiz yıllık karınım ben! Artık biriniz bana neler olduğunu anlatacak mı?"
Pınar gözlerini babasından ayırmadan konuştu.
"Tamer, babamın yıllar önce başka bir kadından dünyaya gelen oğlu."
O an sanki bulunduğum odanın duvarları üzerime yıkıldı.
Kocamın bir başka oğlu mu vardı?
Kırk sekiz yıllık evliliğimiz boyunca Vedat'ın başka bir kadınla ilişkisi olduğuna dair en küçük şüphem olmamıştı. Üstelik kızımız bu gerçeği üç yıldır biliyordu.
Koltuğa çöktüm.
"Demek ikiniz de beni kandırdınız!"
Vedat yanıma yaklaşmak istedi ama elimi kaldırıp durdurdum.
"Bana dokunma!"
Gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.
"Neriman, her şeyi anlatacağım. Ama önce dün gece olanları açıklamama izin ver."
Tam o sırada telefon üçüncü kez çaldı.
Vedat ekrana baktıktan sonra telefonu açıp hoparlöre aldı.
Karşıdan öfkeli bir erkek sesi yükseldi.
"Baba, söylediklerimi yaptın mı? Yoksa her şeyi karına benim anlatmamı mı istiyorsun?"
Vedat'ın titreyen ellerini görünce içimi tarifsiz bir korku kapladı.
"Tamer, artık yeter! Karım her şeyi öğrendi!"
devamı sonraki sayfada...
