Haber Zamanı

Ve gözlerimin içine bakarak şöyle dedi: "Artık resmen karım olduğuna göre... sonunda sana o gerçeği söyleyebilirim. Ve artık kaçman için çok geç!" Kanım damarlarımda dondu. Üzerimdeki o ağır, taşlı gelinliğin içinde nefes alamadığımı hissettim. Gözlerinde daha önce hiç görmediğim kadar karanlık, derin ve sert bir ifade vardı. Kafamın içinde en kötü senaryolar dönmeye başlamıştı. Zengin, yaşlı bir adamın sapkın oyunlarına kurban gittiğimi, o imrendiğim lüks hayatın bedelinin kapalı kapılar ardında bir cehennem olacağını düşündüm. Geriye doğru yavaşça bir adım attım, sırtım yatak odasının soğuk duvarına değdi. "Ne... Neden bahsediyorsun?" diye fısıldayabildim, sesim korkudan titriyordu. Rahmi, odanın ortasında durdu ve omuzlarındaki o dik, heybetli duruş bir anda çöktü. Az önceki o sert ve tehditkâr adam gitmiş, yerine yorgun, tükenmiş ve çok yaşlı bir adam gelmişti. Derin bir iç çekti, bastonuna yaslanarak yatağın kenarına ağır ağır oturdu. "Korkma," dedi yumuşak, hırıltılı bir sesle. "Sana dokunmayacağım. O korktuğun türden bir adam değilim. Ama sana anlattığım o peri masalı da gerçek değildi." Şaşkınlıkla ona bakakaldım. Ellerini bastonunun üzerinde birleştirdi ve gözlerini yere dikti. "Pankreas kanseriyim," dedi fısıltı halinde. "Doktorlar en fazla üç ayım kaldığını söylüyor. Belki o kadar bile değil. Düğündeki o nazik, güler yüzlü aile üyelerimi gördün mü? Oğullarım, yeğenlerim, kuzenlerim... Onların hepsi birer akbaba. Benim ölmemi, bu devasa servetin başsız kalmasını dört gözle bekliyorlar." Başını kaldırıp doğrudan gözlerimin içine baktı. Yaşlı gözleri dolmuştu. "Eğer ben bekâr ölürsem, tüm mirasım ve şirketlerin yönetimi kanun gereği o açgözlü akbabaların kontrolüne geçecek. Ve onların ilk yapacağı şey ne biliyor musun? Bahar’ı yok etmek. Bahar’ın babası, yani benim en büyük oğlum, onlara büyük bir borç batağı bırakıp yıllar önce kaçtı. O kinle büyüdüler. Bahar şu an güvende çünkü ben hayattayım. Ama ben gittiğimde, onu bu malikaneden bir çöp gibi sokağa atacaklar. Onu ezecekler, mahvedecekler." Duyduklarım karşısında beynim uyuşmuştu. Gelinliğimin eteklerini sıkıca avuçladım. "Peki... Benimle neden evlendin? Neden ben?" Rahmi acı bir şekilde gülümsedi. "Çünkü sen hayatın boyunca kimse tarafından görülmedin. Kimse seni fark etmedi, kimse seni gerçekten sevmedi. Ama sen, sana sadece bir parça nezaket gösteren o kıza, torunuma bütün kalbinle bağlandın. Ailen seni reddettiğinde bile sen onun peşinden bu şehre geldin. Seni aylarca gizlice izledim. Bahar için kendi hayatından bile vazgeçebileceğini gördüm. Senin gibi sadık birini o mirasa bekçi yapmaktan başka hiçbir şansım yoktu." Ayağa kalktı ve komodinin çekmecesinden kalın bir dosya çıkardı. "Bu evlilik sayesinde artık yasal olarak tüm servetimin tek varisisin. Ben öldüğümde o akbabaların hiçbiri tek kuruş alamayacak, tüm güç senin ellerinde olacak. Bahar şu an benden de, senden de nefret ediyor. Seni bir para avcısı sanıyor. Bırak öyle sansın. Bu nefret onu o sahte aileden uzak ve güvende tutacak. Ama ben gittiğimde, o mirası devraldığında... Onun tek kalkanı sen olacaksın. Bu yüzden kaçman için çok geç dedim. Çünkü artık benim yükümü, benim savaşımı sen devraldın." Omuzlarımdaki o korkunç korku hissi yavaşça kaybolurken, yerini daha önce hiç hissetmediğim kadar ağır, devasa bir sorumluluk aldı. Yıllarca kendime acımıştım. Sevilmeyen, istenmeyen, çirkin ve görünmez bir kız olduğum için hayata küsmüştüm. Ama şimdi... Dünyadaki tek gerçek arkadaşımın hayatı, o görünmez kızın ellerine teslim edilmişti. Rahmi’ye doğru yürüdüm. Titremem durmuştu. Gözlerindeki çaresizliği ve bana duyduğu o büyük güveni görebiliyordum. Dosyayı ellerinden yavaşça teslim aldım. "Bahar'a kimse dokunamaz," dedim, sesimdeki kararlılığa ben bile şaşırmıştım. "Eğer onu korumam gerekiyorsa, o akbabaların karşısına hiç beklemedikleri bir canavar olarak çıkarım. Gözün arkada kalmasın." Rahmi'nin yüzüne derin bir huzur yayıldı. Hafifçe başını salladı ve rahatlamış bir şekilde koltuğuna geri yaslandı. O gece o loş odada sadece sahte bir evliliğin anlaşması değil, görünmez bir kızın uyanışı gerçekleşmişti. Odadaki dev aynaya baktım. Artık o silik, güvensiz, sevilmeyen kız yoktu. Şimdi aynada, hayattaki tek dostunu korumak için cehennemin kapısında bekleyecek kadar güçlü, dünyanın en zengin ve en tehlikeli kadını duruyordu.