Benim adım Ayşe, 65 yaşındayım. Yaşım ilerlemiş olsa da, kalbim gençti. Kocamı yıllar önce kaybettim, çocuklarım kendi hayatlarını kurdular, torunlarım büyüdü ve ben evimde yalnız kaldım. Günlerim genellikle televizyon karşısında, kitap okurken ya da biraz eski dostlarımla konuşarak geçiyordu. Ama bir şey eksikti kendimi çok yalnız hissediyordum bir kadın olarak bazı arzularım oluyordu… Bir arkadaşım, internette insanlarla tanışabileceğimi söyledi. “Bir bak” dedi. Önce tereddüt ettim, ama sonra bir şans vermek istedim.
Bir akşam, feysimde gezinirken bir mesaj aldım. “Merhaba, Ayşe hanım. Profiliniz çok hoşuma gitti, sizinle tanışmak istiyorum.” Bu mesajı yazan adam, adını “Emre” olarak tanıttı. 45 yaşında, yakışıklı, uzun boylu, güler yüzlü bir adamdı. Kendini işadamı olarak tanıttı. Türkiye’nin başka bir şehrinde yaşıyor, yalnız olduğunu söyledi. Bana çok ilgi gösterdi, her gün mesajlar atıyordu, uzun telefon konuşmaları yapıyorduk. Bir süre sonra, sanki yıllardır tanıyormuşum gibi hissettim.
Emre, bana çok değerli bir kadın olduğumu söyledi. Benimle bir gerçeği paylaşmak istediğini belirtti. Zamanla bana çok bağlandığını, beni çok sevdiğini yanıma gelmek benimle beraber olmak istediğini söyledi. Ben de ona güvenmeye başladım. Her ne kadar mesafeli bir şekilde başlasam da, günler geçtikçe içimi ısıtan, bana değer veren biri gibi göründü. O kadar çok sıkıldım ki yalnızlıktan, o kadar çok ihtiyaç duydum ki birinin ilgisini kazanmak için her şeyi verdim. Bir gün, bana başka bir şehirdeki bir iş toplantısına katılacağını söyledi. Uçak bileti ve otel masraflarını halledeceğini ama bir ödeme yapması gerektiğini ekledi. “Ayşe, bana yardımcı olabilir misin? Sadece birkaç günlüğüne bir miktar para gönderirsen, her şey çözülecek.” İlk başta tereddüt ettim ama sonra ona güvenip, sahip olduğum paradan bir kısmını göndermeye karar verdim. Ona güvenmeye başladıkça, daha fazla yardım ve para talep etmeye başladı.
devamı sonraki sayfada...
