Feci kazadan sonra "takımlar" tamamen elden gitmiş. Temel'i hemen hastaneye yetiştirmişler. Doktor muayene ettikten sonra üzülerek başını sallamış:
— "Maalesef Temel, seninkini kurtaramadık, yerine dikemeyiz" demiş
Temel perişan olmuş, hastaneyi ayağa kaldırmış:
— "O zaman öldürün beni doktor bey! Ben o olmadan yaşayamam!" diye feryat etmiş. [1]
Doktor düşünmüş taşınmış, o sırada aklına bir şey gelmiş:
— "Bak Temel, az önce büyük bir trafik kazası oldu ve bir adam vefat etti. İstersen onun organını sana nakletmeyi deneyebiliriz. Ama daha önce hiç yapmadık, sonucu garanti edemem" demiş
Temel çaresiz, "Olsun doktor bey, ne olur yapın!" diye kabul etmiş. Uzun süren bir ameliyatın ardından operasyon başarılı geçmiş ve Temel taburcu olmuş. Giderken doktora minnettar kalıp ev adresini vermiş: "Bir gün yolun bizim köye düşerse mutlaka beklerim" demiş
devamı sonraki sayfada...
